لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در حوزه های جدید فناوری، دیودهای نورتاب آلی و بهینه سازی اجزای آن بسیار مورد توجه می باشد. کمپلکس های آلی- معدنی دارای فلزات سنگین بوده که منجر به اختلاط منیفولدهای یگانه و سه گانه شده و بازده انتشار را افزایش می دهد. برای اینکه دیودهای نورتاب آلی در کاربردهای نمایشگر مفید باشند، انتشار واقعی قرمز، سبز و آبی با بازده نور کافی و رنگی مناسب مورد نیاز است. فلزات واسطه که برای تهیه کمپلکس های آلی-معدنی نشرکننده مورد استفاده قرار می گیرد عبارتند از: ایریدیم، پلاتین، اسمیم و روی (II). توسعه این ترکیبات وابسته به استخلاف ها و واحدهای ساختاری آلی بوده که به عنوان لیگاند، مورد استفاده قرار می گیرند. تحقیقات نشان می دهد که پلاتین و ایریدیم بهترین عملکرد را در تهیه کمپلکس های آلی- معدنی نورتاب دارند. در این مقاله، مروری بر پیشرفت های اخیر در توسعه ترکیبات آلی-معدنی مورد استفاده در دیودهای نورتاب آلی انجام می شود. نحوه تهیه ساختار بهینه برای دستیابی به خلوص رنگ و توسعه کاربرد ترکیبات آلی- معدنی نیز مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

دیودهای آلی نورتاب به عنوان یک فناوری امیدبخش برای کاربرد در نمایشگرها و روشنایی و توسعه فناوری اپتیک هستند. حذف بخش های معدنی و یا آلی-معدنی در کنترل هزینه ها و گسترش کاربرد این فناوری، تاثیر زیادی دارد. موضوعاتی که توسعه این فناوری را محدود می کند عبارتند از: پایداری نسبتا ضعیف، طول عمر کوتاه و رشد نقاط تاریک. بنابراین توسعه مواد نورتاب جدید دارای طول عمر بالا، پایداری زیاد و بازده کوانتومی بالا اهمیت زیادی دارد. مواد رنگزای آلی نورتاب برپایه نفتالیمید به دلیل تنوع رنگی و بازده کوانتومی بالا برای کاربرد در دیودهای آلی نورتاب بسیار مناسب هستند. این مقاله مروری بر آخرین تحقیقات منتشر شده در خصوص مواد رنگزای نورتاب آلی برپایه نفتالیمد، تنوع رنگی و بازده کوانتومی این ترکیبات می باشد.

روشنه های تاجی نقش مهمی در پویایی جنگل های نواحی معتدله بر عهده دارند. پژوهش پیش رو با هدف بررسی سطوح مختلف روشنه های تاجی بر فعالیت های بیوشیمی خاک در منطقه خانیکان نوشهر انجام شد. سی و دو روشنه با سطوح کوچک (205-195 متر مربع)، متوسط (406-397 متر مربع)، بزرگ (604-593 متر مربع) و خیلی بزرگ (807-792 متر مربع) با هشت تکرار از هر سطح حفره تاجی درنظر گرفته شد. در داخل هر حفره، نمونه های ترکیبی خاک برای تجزیه مشخصه-های فیزیکی و شیمیایی، بیولوژی و بیوشیمی برداشت شد. نتایج حاکی از اثر معنی دار سطوح مختلف روشنه های تاجی بر مشخصه های فیزیکی و شیمیایی (به جز محتوی سیلت) و بیولوژی خاک بود. همچنین، بیشترین فعالیت اوره آز در روشنه های متوسط و کوچک (µ g NH4+– N g− 1 2 h− 1 54/22 و 97/22) مشاهده شد. اسید فسفاتاز (µ g PNP g− 1 h− 175/633)، آریل سولفاتاز (µ g PNP g− 1 h− 1 38/153) و اینورتاز (µ g Glucose g− 1 3 h− 1 25/273) خاک دارای بیشینه مقدار خود در روشنه های متوسط بودند. روشنه های تاجی با سطح خیلی بزرگ بیشترین مقادیر کربن آلی محلول (73/94 میلی گرم بر کیلوگرم) را به خود اختصاص دادند، در حالی که بیشترین نیتروژن آلی محلول (66/34 میلی گرم بر کیلوگرم) در روشنه های تاجی متوسط مشاهده شد. حضور روشنه های تاجی خیلی بزرگ منجر به تجمع اسیدهای آلی فولویک و هیومیک (به ترتیب 62/454 و 88/888 میلی گرم در 100 گرم خاک خشک) در خاک جنگل مورد مطالعه شده بود. درمجموع، برای مدیریت پایدار جنگل پیشنهاد می شود از ایجاد روشنه های بزرگ یا خیلی بزرگ اجتناب شود.

از جمله مشکلات قرن حاضر مساله فرسایش خاک و اثرات زیست محیطی ناشی از آن است. فرسایش خاک باعث شسته شدن مواد غذایی، کاهش حاصلخیزی و آلودگی منابع آب می گردد. بنابراین آگاهی از میزان تغییرات و نحوه انتقال مواد غذایی توسط آب های جاری از اهمیت بالایی برخوردار است. تحقیق حاضر با هدف بررسی هدر رفت فسفر و مواد آلی خاک طی فرآیند فرسایش خاک و ارتباط این مواد با رسوبات معلق در حوزه آبخیز کجور طرح ریزی شده است. بدین منظور نمونه برداری به روش انتگراسیون عمقی از آب رودخانه کجور طی پاییز 1387 صورت پذیرفت. نتایج حاصل از این تحقیق بر ارتباط بالای میزان هدر رفت فسفر و مواد آلی با غلظت رسوبات معلق طی رگبارهای مختلف دلالت دارد. همچنین در این دوره به طور متوسط 48 گرم ماده آلی و 11.5 میلی گرم فسفر در هر کیلوگرم رسوب طی فرسایش خاک از دسترس خارج شده است.